Επέστρεψαν στα ρεκόρ Dow Jones και S&P- Σε υψηλό 15 ετών ο Nasdaq .. Φοβούνται οι αναλυτές κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων και από την Ρωσία - Moody’s: Επιβεβαίωσε το “Αα1” της Γαλλίας, αρνητικό το outlook Fitch: Επιβεβαιώνει το "ΑΑΑ" των ΗΠΑ.. Η Fed οδήγησε τη Wall σε νέα ρεκόρ - Επενδύσεις 150 εκατ. ευρώ... Ecofin: Επιβεβαιώθηκε η πολιτική συμφωνία για τις καταθέσεις...Οι μετοχές που προστίθενται στον δείκτη MSCI Greece Emerging Markets είναι οι Alpha Bank, Τρ. Πειραιώς, FF Group, ΕΛΠΕ, Jumbo, Εθνική Τράπεζα, ΔΕΗ και Τιτάν..

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ 
με ελεύθερη γνώμη


ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΕΛΕΙ Ο ΠΟΥΤΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ..


του Philip Stephens  Financial Times

Όσοι αποκτούν πολύ θερμές σχέσεις με το Κρεμλίνο διατρέχουν τον κίνδυνο να καούν.

Δεν υπάρχει κανένας λόγο να πιστέψει κανείς τις ακραίες και ανεπιβεβαίωτες διαρροές για τις προσπάθειες των Ρώσων να ελέγξουν και να εκθέσουν τον Ντόναλντ Τραμπ, για να αντιληφθεί τον κίνδυνο από τον ενθουσιασμό του νεοεκλεγέντος προέδρου με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

Ο κ. Τραμπ είναι ένας πλούσιος κατασκευαστής και κτηματομεσίτης. Ο Ρώσος πρόεδρος είναι πρώην επικεφαλής της αδίστακτης Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών της χώρας του. Δεν είναι μια ισορροπημένη μάχη.

Ο κ. Πούτιν έχει επιτύχει μια σημαντική νίκη πριν ακόμα μετακομίσει ο κ. Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Την επόμενη φορά που οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ θα προειδοποιήσουν για έναν κίνδυνο -μια ακόμα ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ή την ανατροπή εκλεγμένων κυβερνήσεων στην ανατολική Ευρώπη-, το Κρεμλίνο θα έχει μια απάντηση.

Αν ο ένοικος του Λευκού Οίκου δεν έχει εμπιστοσύνη στη CIA, στην Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας ή στο FBI, γιατί να τους πιστέψει οποιοσδήποτε άλλος; Ο κ. Τραμπ παραβίασε όλους τους κανόνες της πολιτικής για να κερδίσει τον Λευκό Οίκο, αλλά είναι δυνατόν να υπάρξει πρόεδρος που θα βρίσκεται σε πόλεμο με αυτούς που έχουν αναλάβει να κρατούν τις ΗΠΑ ασφαλείς;

Οι υπηρεσίες πληροφορίων δεν έχουν πάντα δίκιο. Η CIA θα πληρώνει το τίμημα για τις λανθασμένες κρίσεις σχετικά με τα οπλικά προγράμματα του Σαντάμ Χουσεΐν για πολλά χρόνια. Αλλά οι πράκτορες δεν θα μπορούσαν να ήταν πιο βέβαιοι στους ισχυρισμούς τους ότι το Κρεμλίνο χάκαρε τους υπολογιστές του κόμματος των Δημοκρατικών κατά τη διάρκεια της προεκλογικής καμπάνιας.

Κορυφαία στελέχη των Ρεπουμπλικανών στο Κογκρέσο έχουν αποδεχθεί τους ισχυρισμούς των υπηρεσιών. Ο Ρεξ Τίλερσον, ο εκλεκτός του κ. Τραμπ για τη θέση του υπουργού Εξωτερικών, θεωρεί πως είναι μια «εύλογη εκτίμηση» πως οι κυβερνοεπιθέσεις αυτές θα μπορούσαν να είχαν γίνει μόνο με την έγκριση του κ. Πούτιν.

Ο κ. Τραμπ προτιμά να πυροβολεί τον αγγελιοφόρο: οι διαρροές ισχυρισμών αυτή την εβδομάδα ότι η Μόσχα έχει συγκεντρώσει υλικό που τον εκθέτει, ήταν σύμφωνα με τον ίδιο απόδειξη πως οι αμερικανικές υπηρεσίες έχουν ξεκινήσει κυνήγι μαγισσών εναντίον του. Όταν ο κ. Τραμπ έκανε τη ρητορική ερώτηση για το αν ζει στη ναζιστική Γερμανία, το επίθετο που έρχεται στο μυαλό είναι «ανισόρροπος».

Κανείς από όσους παρακολούθησαν την παρεκβατική, ηλεκτρισμένη συνέντευξη Τύπου του νεοεκλεγέντος πρόεδρου την Τρίτη δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι γνωρίζει πού οδηγεί αυτό την πρότασή του για επανεκκίνηση των σχέσεων των ΗΠΑ με τη Ρωσία. Επιμένει ακόμα ότι θέλει καλές σχέσεις με τον κ. Πούτιν. Αλλά στη συνέχεια προσθέτει πως μπορεί και να μην τα πάνε καλά, τελικά. Ναι, το Κρεμλίνο ήταν πιθανότατα υπεύθυνο για το χάκινγκ της Εθνικής Επιτροπής των Δημοκρατικών, αλλά οι διαρροές από τις αμερικανικές υπηρεσίες ήταν πραγματικά μια απεχθής κίνηση. Mια καλή σχέση με τη Μόσχα θα βοηθούσε στη μάχη κατά του ISIS. Αλλά όχι, δεν θα καταργήσει τις τελευταίες κυρώσεις του Ομπάμα κατά της Ρωσίας.

Δεν θα υπήρχε τίποτα το κακό σε μια προσπάθεια του Λευκού Οίκου να δείξει «σεβασμό» προς τον Ρώσο πρόεδρο για να μειωθεί η ένταση. Ο κ. Πούτιν αποζητά την αναγνώριση ως ένας από τους πιο ισχυρούς ηγέτες παγκοσμίως. Όπως και ο κ. Τραμπ, είναι υπερευαίσθητος στην κριτική. Είναι και οι δύο νάρκισσοι. Αν κάποια φιλικά χτυπήματα στην πλάτη βοηθήσουν στο να αποκατασταθεί η πληγωμένη τιμή του κ. Πούτιν, έχει καλώς. Ο κόσμος είναι ένα πιο ασφαλές μέρος όταν οι ΗΠΑ και η Ρωσία βρίσκουν τρόπο να διαχειριστούν τις διαφορές τους. Το έκαναν αυτό σε ένα βαθμό στο απόγειο του ψυχρού πολέμου. Καμία πλευρά δεν έχει επωφεληθεί από την ανάπτυξη δυνάμεων στην Ανατολική Ευρώπη και τη Βαλτική. Υπάρχουν πάρα πολλά πυρηνικά τριγύρω. Ο κίνδυνος μιας σύγκρουσης λόγω ατυχήματος δεν είναι καθόλου αμελητέος.

Ο κίνδυνος εμφανίζεται όταν η δέσμευση γίνεται συνώνυμο της υποταγής, όταν η αναγκαία αποτροπή συγχέεται με την πρόκληση και όταν οι «συνομιλίες» με τη Μόσχα μετατρέπονται σε ένα είδος γεωπολιτικού ρεαλισμού που λέει πως μόνο η Δύση πρέπει να κάνει πίσω.

Όσο ασαφής και αν είναι ο κ. Τραμπ για το τι θέλει από το Κρεμλίνο, οι στόχοι του κ. Πούτιν είναι ξεκάθαροι. Ξεκινούν με την ανοχή της Δύσης στη ρωσική επιθετικότητα στην Ουκρανία και στον δίχως έλεος βομβαρδισμό αμάχων για τη στήριξη του καθεστώτος του Μπασάρ Αλ Άσαντ στη Συρία. Συνεχίζουν με την άρση των οικονομικών κυρώσεων κατά της Μόσχας και καταλήγουν με την απεμπλοκή των ΗΠΑ από την Ευρώπη και την εγκαθίδρυση μιας ρωσικής σφαίρας επιρροής σε περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Όταν αξιωματούχοι του Κρεμλίνου μιλούν για μια νέα αμυντική αρχιτεκτονική για την Ευρώπη, αυτό που εννοούν είναι το τέλος της παρουσίας των ΗΠΑ. Ο ψυχρός πόλεμος έχει τελειώσει, οπότε οι Αμερικανοί πρέπει να πάνε σπίτι τους. Υπό το πρίσμα αυτό, η Γεωργία, η Λευκορωσία, η Μολδαβία και η κεντρική Ασία, καθώς και η Ουκρανία «ανήκουν» στη Μόσχα. Ο ρόλος του ΝΑΤΟ έχει παρέλθει και σίγουρα δεν έχει καμία θέση στα κράτη του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας.

Αν οι φιλοδοξίες αυτές φαίνονται υπερβολικές, η δημόσια εκπεφρασμένη απέχθεια του κ. Τραμπ για το ΝΑΤΟ και η αποστροφή που δείχνει στην ενίσχυση των συμμάχων έχουν προσφέρει στον κ. Πούτιν ένα άνοιγμα. Ο κ. Τραμπ ενδιαφέρεται λιγότερο για τη διατήρηση της Pax Americana και περισσότερο στην επίτευξη «ντιλ» με άλλες μεγάλες δυνάμεις. Οι Ευρωπαίοι μπορεί να πληρώσουν οι ίδιοι για την ασφάλειά τους.

Ο κόσμος του κ. Πούτιν είναι ο κόσμος του κ. Τραμπ, όπου τα στενά εθνικά συμφέροντα αντικαθίστανται από διεθνείς κανόνες και νόρμες και τα αδύναμα κράτη υποτάσσονται στη δύναμη του ισχυρότερου. Οι Ευρωπαίοι συνήθιζαν να την αποκαλούν ισορροπία δυνάμεων.

Είναι βέβαιο πως ο κ. Τραμπ δεν θα λειτουργεί χωρίς έλεγχο. Το σκάνδαλο χάκινγκ δημιουργεί ένα σύννεφο για τα κίνητρά του και την κρίση του. Και αν υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία στην ακρόαση του κ. Τίλερσον στη Γερουσία είναι πως το κόμμα του κ. Τραμπ έχει μια μάλλον διαφορετική άποψη για τον κ. Πούτιν.

Αλλά το Κρεμλίνο δεν θα μείνει ικανοποιημένο από την πρώτη επιτυχία του. Και ποιος ξέρει τι θα κάνει ο κ. Τραμπ μόλις βρεθεί στον Λευκό Οίκο;


Θα ήταν μάλλον λίγο να πούμε ότι ζούμε σε επικίνδυνους καιρούς.

4 σχόλια:

Effrosyni Pavlakoudi είπε...

Καλησπέρα σε όλες κι όλους!
Ενδιαφέρον κείμενο και πολύ όμορφο μουσικό κομμάτι!

μπαρμπαλιας είπε...

διαβαζω την τοποθετηση του Βενιζελου στην κ.ε.του πασοκ.

"Κινδυνεύουμε με οικονομική και εθνική καταστροφή
«Η Ελλάδα βρίσκεται σε στρατηγικό αδιέξοδο, σε μια δύσκολη διεθνή συγκυρία» σημείωσε ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στην ομιλία του και προειδοποίησε εκ νέου ότι κινδυνεύουμε από μια οικονομική και εθνική καταστροφή."....

και το σπουδαιοτερο ,που εχω επισημανει πολλες φορες εδω μεσα...

"Ο κ. Βενιζέλος επισήμανε εκ νέου πως οι εξελίξεις δε θα είναι γραμμικές.

«Οι εκλογές δε θα γίνουν όπως παλιά με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ θα προκαλέσουν ένταση» εκτίμησε.

απλα δεν προκειται να παραδωσουν....λεω εγω.

κλσ Φροσω μας

Lorac είπε...

Καλησπέρα σας Διάβασα με ενδιαφέρον το κείμενο του Philip Stephens και αυτό που μπορώ να σας πώ με βεβαιότητα είναι ότι ο συντάκτης αυτού δεν γνωρίζει τί πραγματικά θέλει ο Πουτιν απο τον Τραμπ. Εντάξει έβαλε την απαραίτητη σάλτσα και θα πάρει αρκετά κλικ πέταξε και λίγη άχνη ζάχαρη αλήθειας για να γίνει πιο γλυκο-κατανάλωτο το κείμενο και ...πάμε γι'άλλα. Εσκεμμένο ή χωρίς πρόθεση λίγο με ενδιαφέρει να σας πώ η ουσία είναι ότι η πλειοψηφία αδυνατεί να αφουγκραστεί το τρένο που έρχεται και σφυρίζει απο μακριά. Ακόμα και αυτοί που έχουν κολλήσει τα αυτιά τους πάνω στις ράγες.

Για να βρεί κάποιος το νήμα της Αριάνδης πρέπει να ξεκινήσει απο πιό παλιά. Αν και όταν το βρεί και μπορέσει να το ακολουθήσει, χωρίς το μυαλό του να κονιορτοποιηθεί απο το φόβο των βρυχθηγμών του Μινώταυρου που παραμονεύει μέσα στο λαβύρινθο των σκιών της σκέψης, θα βρεθεί μπροστά σε μια οδυνηρή αλήθεια.

Μπορεί λοιπόν , θα σκεφτεί κάποιος, να φτιάξουμε κέρινα φτερά για να πετάξουμε πάνω απο τον Λαβύρινθο αυτό? Η απάντηση είναι ναι , αλλά αν πετάξεις πολύ ψηλά και πας κοντά στον ήλιο θα καούν τα φτερά σου λέει ο μύθος.

Αν παρατηρήσει κανείς είμαστε στο ΓΙΝ ΠΕΤΕΙΝΟ τώρα. Το ενδιαφέρον είναι λοιπόν πως θα είμσατε στο Γιανγκ Δράκο της Φωτιάς.

michele είπε...

Kαλησπερα σε ολους! Να πω εδω στις παρατηρησεις σου Lorac,ευκαιριας δοθείσης κατι αυτονοητο αλλα που σπανια εχω αναφερει.Οτι τα αρθρα που επιλεγω δεν σημαινει οτι ειναι συμφωνα με την προσωπικη μου αποψη
αλλα οτι θεωρω κατι εχουν να πουν και συχνα εχει σημασια και το μεσον που τα αναπαραγει εν προκειμενω οι Finanacial Times.

Πραγματι θεωρω οτι λιγοι ισως ουτε ακομα οι ιδιοι οι εμπλεκομενοι,σε μια αλλαγη καποιου αξιοσημειωτου μεγεθους, δεν γνωριζουν τις επόμενες κινησεις τους.
Υπαρχουν δόγματα, αλλα οι μεταβολες στον παγκοσμιο οικονομικο-πολιτικο χαρτη ειναι πλεον ραγδαιες ,προιον και της ιδιας της παγκοσμιοποιησης.

Ολα εχουν γινει ..ταχυτερα και γι αυτο και χρησιμοποιουμε πια συχνοτερα τον εκμο 20 ημ απο 30 ημ που ηταν καποτε ο βασιλιας των βραχυπροθεσμων κινητων μέσων. ( Ειχα δεν ειχα ,το εχωσα και το χρηματιστηριακο μου ).